Ανεξάντλητη Σίφνος

October 8th, 2019 | by admin
Ανεξάντλητη Σίφνος
Sifnos News
0

Eνα σκούρο μπλε ιστιοφόρο προσεγγίζει τον γαλάζιο τρούλο πάνω από το λευκό εκκλησάκι των Επτά Μαρτύρων που προβαλλόταν στο βαθύ μπλε της θάλασσας.

Eνα σκούρο μπλε ιστιοφόρο προσεγγίζει τον γαλάζιο τρούλο πάνω από το λευκό εκκλησάκι των Επτά Μαρτύρων που προβαλλόταν στο βαθύ μπλε της θάλασσας, καθώς ταξίδευε για το αρχαίο λιμάνι Σεράλια. Αυτή είναι μία από τις εμβληματικές εικόνες της ανεξάντλητης Σίφνου, του νησιού για το οποίο όταν ο δάσκαλος Παναγιώτης Τέτσης μιλούσε με άδολη αγάπη σκορπίζονταν στην ατμόσφαιρα χρώματα και αρώματα: «Τα γαιώδη χρώματα, τα πεύκα, η θάλασσα, είναι μια λουλακιά ανάμνηση και μια νησιωτική σκέψη. Τα βράχια κοιτούν τη θάλασσα και τα συγκρατεί το ελάχιστο πράσινο. Εδώ το χρώμα έχει φωνή, θερμότητα, έρωτα».
 
Aν επισκεφτείς την Σίφνο, για αυτοκίνητο – Rac S.A.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
 
 
 Το εκκλησάκι των Επτά Μαρτύρων βρίσκεται πάνω σε μια χερσόνησο που κάνει μερικά βήματα μέσα στο πέλαγος. Αυτές οι δυναμικές κινήσεις της στεριάς προς τη θάλασσα είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές αναμνήσεις που ο περιηγητής κρατά και παίρνει μαζί του όταν αποχαιρετά τη Σίφνο με ένα σφύριγμα ευχαρίστησης. Και η πιο αντιπροσωπευτική από όλες η Χρυσοπηγή, μια μικρή, λευκή γειτονιά κυβιστικών κτισμάτων, τρούλων και καμπαναριών, φορτωμένων στη χερσόνησο που μοιάζει να αρμενίζει.
 
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
 
 
 
Στη Σίφνο ζεις μια γοητευτική σκυταλοδρομία εικόνων. Φρυκτωρίες, πύργοι, μοναστήρια. Σε όποια κατεύθυνση κι αν κοιτάξεις, οι κορυφές των βουνών τινάζονται προς τον ουρανό, φορτωμένες κάτασπρα μοναστήρια, τον Αγιο Συμεών και τον Προφήτη Ηλία Τρουλακίου πάνω από το λιμάνι, τις Καμάρες, ή τον Αϊ-Νηγιά τον Αψηλό (Προφήτη Ηλία), και των λόφων με το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου στο Κάτω Πετάλι, έδρα του πρώτου ελληνικού σχολείου στη Σίφνο, ή τον Αγιο Ανδρέα (1701) στη Μυκηναϊκή Ακρόπολη. Φαίνεται όλα να ξεκινούν από εδώ. Αυτός είναι ένας αγαπημένος αρχαιολογικός χώρος, συγκινητικά φροντισμένος, με το μικρό μουσείο και κάθε είδους ανθούς, ήμερους και άγριους, στα τεχνητά ή φυσικά παρτέρια του. Βλέπεις τα καλοκτισμένα τείχη του 12ου αιώνα π.Χ. να αναδύονται μέσα από τα σκίνα, ενώ γύρω σου απλώνεται το γήινο σώμα της Σίφνου, διάστικτο από λευκά κτίσματα. Αρτεμώνας, Απολλωνία, Ανω Πετάλι, Καταβατή και στο βάθος το ηλικιωμένο, άρα και σοφό από τη ροή των αιώνων, Κάστρο, που χάνεσαι στον λαβύρινθο της γοητείας του.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 
Αριστερά Κάτω Πετάλι, δεξιά Αρτεμώνας, πίσω Απολλωνία ή Σταυρί, όπως το λένε οι αυτόχθονες. Προς τα πού να πας; Προς το παρόν στέκομαι μπροστά στην Παναγία Γουρνιών, στη συμβολή Αρτεμώνα και Κάτω Πεταλίου, και σκέφτομαι επίμονα τη φωτογραφία του σπουδαίου φωτογράφου Ανρί Καρτιέ Μπρεσόν που ζωγράφισε μοναδικά με φως και σκιά εκείνη την αποφασιστική στιγμή της Σίφνου. Δεν φωτογραφήθηκε, βεβαίως, εδώ το κοριτσάκι που τρέχει στο βάθος πλακόστρωτων σκαλοπατιών, ανάμεσα στα λευκά σπίτια, αλλά στην απόληξη του κεντρικού δρόμου του Αρτεμώνα, που περνά δίπλα από τα υπέροχα σπίτια με τις εξωστρεφείς αυλές, ωστόσο το τοπίο διαχέει εκείνη την ατμόσφαιρα του 1961, καθαρή από τα πρόσθετα πέντε και βάλε καταιγιστικών δεκαετιών. Στο επόμενο ταξίδι στη Σίφνο θα ψάξω να δω αν όντως υπάρχει τοιχογραφία του λαϊκού ζωγράφου Αγαπίου Πρόκου, που ιστόρισε τον ναό, με την επιγραφή «Ηλιος Ηλιάτορας», η οποία μου είπαν ότι ενέπνευσε τον Οδυσσέα Ελύτη για την ομώνυμη ποιητική σύνθεσή του, αλλά και άλλα ποιήματα από «Τα ρω του έρωτα»: «Την αγάπη μια τη λες / την ντύνεσαι τη γδύνεσαι / Οσο που γίνονται πολλές / και πάλι σ’ όλες δίνεσαι».
 
Φεύγουµε χορτάτοι, με τον απόηχο της οικονομικής, άρα και της πολιτισμικής, αυτάρκειας που είχαν κάποτε τα νησιά και με τον ψίθυρο του Παναγιώτη Τέτση στα αφτιά μας: «Νησιά σαν τη Σίφνο σε ταξιδεύουν, απογειώνονται, άλλες φορές γεμάτα, άλλες άδεια, ποτέ αδιάφορα. Οι ουρανοί τα βάλανε εκεί, μαζί με τη ζωγραφική και τον άνθρωπο»…
 
Πηγή: tovima.gr