Σίφνος. Η αγαπημένη του θεού Απόλλωνα

March 20th, 2020 | by admin
Σίφνος. Η αγαπημένη του θεού Απόλλωνα
Sifnos News
0

Σκαρφαλωμένο στην κορυφή ενός απόκρημνου λόφου, το περήφανο Κάστρο ακτινοβολεί ντυμένο στα λευκά και έχει τη «ματιά» του ανοιχτή στο απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου.

Ντυμένη στ’ άσπρα, τα καλοκαιρινά, η Σίφνος, η αγαπημένη του θεού Απόλλωνα, λούζεται στο ζωογόνο φως του ήλιου και μας αποκαλύπτει αργά, νωχελικά, τις κρυφές της χάρες. Τα προτερήματά της πολλά και ξεχωριστά: κατάλευκα χωριά, γραφικά ψαρολίμανα, παραλίες με κρυστάλλινα νερά, παράδοση στην αγγειοπλαστική αλλά και τη γεύση (πατρίδα του αρχιμάγειρα Νικολάου Τσελεμεντέ!). Γι’ αυτό και σε κερδίζει αμέσως.

Ανάμεσα στα τόσα πανέμορφα χωριά της, δεν ξέρεις ποιο να ξεχωρίσεις. Η Απολλωνία είναι η πρωτεύουσα και κοντά της ο Αρτεμώνας, με τις γραφικές γειτονιές και τα υπέροχα αρχοντικά, το Βαθύ με το απάνεμο λιμάνι του, η φημισμένη Μονή Χρυσοπηγής, ο γραφικός Φάρος και ο Πλατύς Γιαλός με την απλωτή ακρογιαλιά του.

Η Σίφνος, ωστόσο, κρατάει κρυμμένο καλά κι ένα -ας πούμε- «δώρο» για τον ταξιδιώτη: έναν ξεχωριστό παραδοσιακό οικισμό στο ανατολικό της άκρο. Πρόκειται για το περήφανο Κάστρο, που στεφανώνει το πιο ψηλό σημείο ενός βραχώδους λόφου, γλιστρώντας απότομα ώς τη βαθυγάλαζη θάλασσα. Το Κάστρο απέχει περίπου μισή ώρα από το λιμάνι της Σίφνου, τις Καμάρες. Αφού περάσουμε την Απολλωνία και πριν μπούμε στον Αρτεμώνα, στρίβουμε δεξιά, στο δρόμο που κατηφορίζει με πολλές στροφές προς τη θάλασσα. Ξαφνικά, αποκαλύπτεται, λαμπερός και κατάλευκος, ο παραδοσιακός οικισμός του, ένα από τα σημαντικότερα οικιστικά σύνολα του Αιγαίου.

Δες τις ομορφιές της Σίφνου με ένα αυτοκίνητο Rac S.A.

Συνδυάζοντας αρμονικά το πανέμορφο φυσικό τοπίο με το δομημένο περιβάλλον, το Κάστρο ήταν η παλιά πρωτεύουσα του νησιού μέχρι το 1836 και οφείλει το όνομά του στη μορφή την οποία είχε οικοδομηθεί, σαν μεσαιωνικό οχυρό. Οι φιλόξενοι κάτοικοί του κατάφεραν να διατηρήσουν μέχρι σήμερα, με αξιοθαύμαστο ζήλο, την αμυντική πολεοδομική του δομή, ζώντας και δημιουργώντας, με τις όποιες δυσκολίες, μέσα σ’ αυτή την ομορφιά.

ΒΟΛΤΑ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ

Για να ανακαλύψουμε την ιδιαίτερη γοητεία του Κάστρου, πρέπει να το περπατήσουμε. Τα σπίτια του διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: τα αρχοντόσπιτα, στο κέντρο του οικισμού, και τα στενομέτωπα μονόσπιτα στον εξωτερικό δακτύλιο. Τα αρχοντικά, με βενετσιάνικες επιγραφές και οικόσημα, με ευρύχωρες σάλες και έπιπλα εποχής Ενετοκρατίας, μαρτυρούν το ένδοξο παρελθόν. Τα δε εξωτερικά σπίτια, διώροφα ή τριώροφα, σχημάτιζαν οχυρωματικό τείχος, με μικρά παράθυρα, κατάλληλα για πολεμίστρες, και χαμηλές πόρτες. Συνήθως ήταν δίφατσα και υπήρχε ξεχωριστός νοικοκύρης για κάθε όροφο – οριζόντια μορφή ιδιοκτησίας.

Διακοπή του τείχους γινόταν μόνο με τις έξι στοές ή λότζιες, που δημιουργούσαν τις εισόδους και εξόδους του οικισμού και ήταν σιδερόφραχτες. Οι τελευταίες χρησίμευαν και ως χώροι κοινωνικής επαφής. Εδώ κάθονταν οι άρχοντες του χωριού, συζητούσαν, υποδέχονταν επισκέπτες ή έπαιρναν σημαντικές αποφάσεις.

Περπατώντας στα καλντερίμια του με τα φρεσκοασβεστωμένα «πλακαράκια» και τα σπίτια με τις μικρές αυλές, στολισμένες με ταπεινά γεράνια και βουκαμβίλιες, παρατηρούμε την τέλεια εκμετάλλευση του χώρου. Ολα πεντακάθαρα!

Τα σπίτια της δεύτερης σειράς ομορφαίνουν με χρωματιστά ξύλινα μπαλκόνια. Εδώ έβγαιναν άλλοτε οι αρχόντισσες για να απολαύσουν τον ήλιο που χανόταν πίσω από το βουνό του Προφήτη Ηλία. Εντύπωση προκαλούν οι συνεχόμενες στοές με τα μεγάλα ξύλινα δοκάρια, τις «φίδες» – ένα είδος δέντρου που φύτρωνε άλλοτε στο νησί. Ανάμεσα στα δρομάκια του θα ανακαλύψουμε και το Αρχαιολογικό Μουσείο, δωρεά του Ακαδημαϊκού Γ. Μαριδάκη, το οποίο όμως βρήκαμε κλειστό λόγω ανακαίνισης.

Πηγή: odigostoupoliti.eu